Kızıl Şaman

 Hafif serin bir Kasım kasabasında 25'inde seslerle geleceğim. Dışarıdan gelen kalabalığın insan sesleri ve siren sesleriyle şaşkına döndüm, paniğe kapıldım. Usulca pencereye yöneldim ve dışarıya baktım. İnsanlar mutlu olduklarında, sevinç içindeydiler. Sonra ana yolda ilerleyen araba konvoyları ve onların çalan kornalarına gözlerimin önünde. Kendi kendime "Neler oluyor?" dedim. Bir çırpıda paltomu giydim ve süslendim. İçimde, beni kayıtlı olan güçlü bir duygu vardı. Kalabalığa usulca yaklaşıp bir amcaya sorunu sordum. O da bana yaşlı ve sonları bir yüzle dönen, "Haberin yok mu?" dedi. "Hayır, ne oldu haberim yok beyamca." Amca derin bir nefes aldı ve, "Televizyonu açtım, televizyonu aç!" dedi. Duraksadım ve kafamda yanıtsız sorular belirlemeye başladı. Koşar adım evime doğru ilerlemeye başladım. "Siren çalıyordu, devlet büyüklerinden biri mi ölmüştü?", "Araba kornaları çalıyordu, düğün mü vardı?", "Sevilmeyen biri öl...